#ಮಳೆ|ಕಾಪಿ☕️|ಪುಸ್ತಕ📚...❤️

                    ತುಂತುರು ಮಳೆಯ ಮೊದಲ ಹನಿಗಳು ಇಳೆಗೆ ಸುರಿದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ಒದ್ದೆ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮಲು ಮೂಗಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಾಗ ನಾನು Virtual ಮೀಟಿಂಗೊಂದನ್ನು ಆಗತಾನೆ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆಯ ಮಾಮೂಲು ಮೀಟಿಂಗು. ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯಿಂದ ಮ್ಯೂಟ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನ ಮೈಕ್ರೋಫೋನ್ "Thanks Everyone" ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಲು Unmute ಆಗಿತ್ತು. ಅವರೇ ಮಾತಾಡುವುದಾದರೆ ಯಾಕಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾರೋ ಎಂಬ ಹುಸಿಕೋಪ ಬೂದಿಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡದಂತೆ ತಿಂಗಳಿಂದ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬುಸುಗುಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನನ್ನ ಗೋಳನ್ನು ಹೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅದೋ ಮಳೆ ಸುರಿದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಮಳೆ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೂ ಸಂಜೆಯೊಮ್ಮೆ ಪಿರಿ ಪಿರಿ ಸುರಿದು ಇಳೆಯನ್ನು ತಂಪು ಮಾಡುವ ಮಳೆರಾಯ ಮುದುಡಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಅರಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಕಾಪಿ ಕುಡಿಯಲೇ ಬೇಕೆನ್ನುವ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಕಾಫಿಯ ಸಾಂಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದ ನಾನು, ಈಗ ಅದರ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದರೆ ಕಾಪಿ ಅದೆಂತ ಮೋಡಿಗಾರ ಎಂದು ನೀವೇ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ. ಸಂಜೆಯ ತಂಪು ಗಾಳಿಗೆ ದಿನದ ಕೊನೆಯ ಲೋಟ! ಹೀಗೆ ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ಕಾಪಿಯ ಆರಾಧನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಫಿಲ್ಟರ್ ಕಾಪಿಯನ್ನು ಹೀರುವ ಕ್ರೇಜ್ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೂ ನನಗೆ ಚಹಾವೇ ಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಈಗೀಗ ಕಾಪಿ ನನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಚಹಾ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಫಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯನಂತೆಯೇ ಮನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಕಾಫಿಗೇ ಸೀಮಿತವಾಗದ ನಮ್ಮ ಸಂಜೆಗಳು ಏಲಕ್ಕಿ ಬೆರೆಸಿದ ಚಹಾದ ರುಚಿಯನ್ನೂ ಆಗಾಗ ಕಾಣುವುದುಂಟು. ಹಳೆಯ ಪ್ರೇಮ್ ಕಹಾನಿ ನೋಡಿ! ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಳೆಯಿಂದ ಕಾಪಿಯತ್ತ ಹರಿದ ನನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮರಳಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ತಂದದ್ದು ಅದರ ಮೇಲಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳು. ಜಡವಾದ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ ಕೊಡುವ ಯೋಗಿಯಂತೆ ತನ್ಮಯತೆಯಿಂದ ತಟಸ್ಥವಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇರದಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾಳು ಅದೆಷ್ಟು ಶೂನ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ! ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆದಿದ್ದದ್ದುಹೋದ ವಾರವಷ್ಟೇ ಕೊಂಡ ಕಾಲ್ ನ್ಯೂಪೋರ್ಟ್ ನ 'Deep Work'. ಬರೀ ರಗಳೆಗಳೇ ತುಂಬಿದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದು ಹೇಗೆಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವ ಪುಸ್ತಕವದು. ಈ ಕೆಲಸದ ಜಂಜಾಟವನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತು, ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲೋ ಹಳೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲೋ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕನ್ನು ಕಳೆಯಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸುವುದುಂಟು. ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಅಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಇನ್ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲೆಮಾರಿಯಂತೆ ಇದ್ದುಬಿಡುವ ಕನಸು.."A reader lives a thousand lives before he dies, and the one who doesn't read, lives just one"..! ಎಂದು ಜಾರ್ಜ್ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಿರಿದಾದ ಕನಸು! ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪುಸ್ತಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದು ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೂರದ ಮಾತಾದರೂ ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ಸುತ್ತಿಬರುವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುವಾಗ ಮಡದಿ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಕಾಪಿಯನ್ನು ತಂದು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟಳು. ಮಳೆ, ಕಾಫಿ, ಪುಸ್ತಕ - ಆಹಾ, ಎಂತಹ ವಿಶೇಷವಾದ ಕಾಂಬಿನೇಶನ್! ಹಳೆಯ ಸಿನೆಮಾದ ಅಮರ್-ಅಕ್ಬರ್-ಆಂಟನಿಯ ಹಾಗೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್, ಬಗೆ ಬಗೆಯ ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸಿ ನನ್ನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಸೋಲುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಕಾಪಿಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಈ ವಾರಾಂತ್ಯ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕ ಓದಲಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕಲಾಕೃತಿಯಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಳಿಗೆಯೂ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೋಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಕಲಾವಿದನಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದೆ. ಅರೆಕ್ಷಣ ಮೌನ! ಟುಣ್...ಟುಣ್...ಟುಣ್... ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹೊಮ್ಮಿದಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಆ ಸದ್ದು, ಕ್ರಮೇಣ ಭೀಕರವಾಗಿ, ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಾಕೃತಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿತ್ತು.

"Hello, Am I Audible? ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನ ಕರೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕು ವಾಸ್ತವದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿತು.😐

                                                                                                                                   - ಮತ್ತೆ ಸಿಗುವಾ ನಾಳೆಗಳ್ಳಿದ್ದರೆ